Η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη δεν γίνεται προληπτικά, ούτε σε κάθε ασθενή που έχει μια αρρυθμία ή κάποιο σύμπτωμα που θα μπορούσε να σχετίζεται με αρρυθμίες. 

​

Καταστάσεις όπου μπορεί να είναι χρήσιμη η διενέργεια ΗΦΕ:

- Ασθενείς με συγκοπτικά επεισόδια (δηλαδή με επεισόδια απώλειας της συνείδησης) αδιευκρίνιστης αιτιολογίας, όταν υπάρχουν παθολογικά ευρήματα στο βασικό ηλεκτροκαρδιογράφημα

- Ασθενείς με διαταραχές αγωγής στο ηλεκτροκαρδιογράφημά τους και συμπτώματα που θα μπορούσαν να οφείλονται σε βραδυκαρδία, αλλά χωρίς οριστικά διαγνωστικά ευρήματα από τον υπόλοιπο αναίμακτο έλεγχο

- Ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου και ευρήματα στον αναίμακτο έλεγχο που παραπέμπουν σε αυξημενο αρρυθμιακό κίνδυνο, π.χ. ριπές μη εμμένουσας κοιλιακής ταχυκαρδίας στο Holter καρδιακού ρυθμού. 

- Ασθενείς με διάφορες παθήσεις του μυοκαρδίου και ενδείξεις αυξημένου αρρυθμιακού κινδύνου

​

Στις περιπτώσεις, όπως στις δύο τελευταίες ανωτέρω, όπου θέλουμε να εκτιμήσουμε τον κίνδυνο κακοήθων κοιλιακών ταχυκαρδιών, κατά την ηλεκτροφυσιολογική μελέτη προσπαθούμε να προκαλέσουμε κοιλιακή ταχυκαρδία (οι ταχυκαρδίες αυτές που προσπαθούμε να προκαλέσουμε είναι εξαιρετικά επικίνδυνες αν συμβούν στην καθημερινή ζωή, δηλαδή εκτός του νοσοκομείου, αλλά στο Εργαστήριο Ηλεκτροφυσιολογίας τις ανατάσσουμε εύκολα.

​

Γενικά, η επεμβατική Ηλεκτροφυσιολογική Μελέτη, ως επεμβατική διαγνωστική διαδικασία, έχει κάποιες πιθανές επιπλοκές. Ωστόσο, στην πράξη, σε έμπειρους χειριστές, είναι εξαιρετικά ασφαλής, με τις επιπλοκές να περιορίζονται σε ποσοστά κάτω του 0,1%.